فَانْطَلَقا حَتَّى إِذا أَتَيا أَهْلَ قَرْيَةٍ اسْتَطْعَما أَهْلَها فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُما فَوَجَدا فِيها جِداراً يُرِيدُ أَنْ يَنْقَضَّ فَأَقامَهُ قالَ لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْراً « 1 » پس رهسپار شدند تا اين كه به آباديى رسيدند و از اهل آن تقاضاى خوراكى نمودند ؛ ولى آن دو از پذيرايى آن‌ها سرباز زدند ، پس ديوارى را در آن يافتند كه مىخواست فرو بريزد و او [ بنده‌ى صالح خدا ، حضرت خضر - عليه‌السّلام - ] آن را برپا نمود ، او [ حضرت موسى - عليه‌السّلام - ] گفت : اگر مىخواستى ، مسلّماً [ مىتوانستى ] پاداشى در برابر آن بگيرى . تا اين كه خداوند مىفرمايد : حضرت خضر - عليه‌السّلام - به حضرت موسى - عليه‌السّلام - گفت : وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ وَ ما فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِي ذلِكَ تَأْوِيلُ ما لَمْ تَسْطِعْ عَلَيْهِ صَبْراً « 2 » و آن ديوار از آنِ دو پسر يتيم در آن شهر بود و زير آن گنجى براى آن دو بود و پدرشان شخص صالح و شايسته‌اى بود ، پس پرودگارت خواست كه به رشد خويش [ و سنّ بلوغ ] برسند و گنجشان را درآورند . [ اين كار ] رحمتى از جانب پروردگارت بود و من از پيش خود آن را انجام ندادم ، اين بود تأويل و حقيقت آن چه بر آن نتوانستى صبر نمايى . و جمله‌ى « وَ دَعاكَ الْمُؤْمِنُونَ . . . » اشاره به مضمون آيات شريفه است كه مىفرمايد : فَما آمَنَ لِمُوسى إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ . . . وَ قالَ مُوسى يا قَوْمِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ فَقالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ « 3 »

--> ( 1 ) . سوره‌ى كهف ، آيه‌ى 77 . ( 2 ) . سوره‌ى كهف ، آيه‌ى 82 . ( 3 ) . سوره‌ى يونس ، آيات 83 - 85 .